ياران گفتند : علاقه‌منديم داستان آنان را بدانيم . پروردگار به عيسى فرمود : با مردگان صحبت كن ، عيسى فرياد زد : اى اهل قريه ! يكى از كسانى كه مرده بود لبيك گفت . عيسى پرسيد داستان شما چيست ؟ گفت : در خوشى زيستيم و به بدبختى دچار هاويه شديم . عيسى پرسيد هاويه چيست ؟ آن مرد گفت : درياهايى از آتش كه در آن كوه‌هايى از عذاب قرار دارد ! فرمود : چرا گرفتار آنجا شديد ؟ گفت : به خاطر دو گناه ، بندگى طاغوت و عشق به دنيا . فرمود : محبّت به دنيا تا كجا ؟ گفت : همانند كودكى كه به مادر عشق ورزد . تا دنيا به ما رو مىكرد خوشحال مىشديم ، تا از ما برمىگشت محزون مىگشتيم . فرمود : پيروى شما از طاغوت چگونه بود ؟ عرضه داشت : از تمام برنامه‌ها و دستورهايش شنوايى داشتيم . فرمود : تو چگونه به من جواب دادى ؟ گفت : بقيه اهل شهر دهانشان به وسيلهء دهانه‌بند و لجام آتشين بسته است و ملائكه غلاظ و شداد مواظب آنانند . من گرچه در بين آنان بودم ولى در عمل با آن‌ها نبودم ؛ امّا وقتى عذاب آمد مرا هم گرفت و فعلًا با مويى معلّقم و مىترسم كه در آتش قرار بگيرم ! عيسى فرمود : خوابيدن در مزبله‌ها و خوردن نان جو ، در صورتى كه دين انسان براى انسان سالم بماند ، براى انسان آسان است . البته آيات و رواياتى كه كيفر گناهان را بيان مىكند بيش از اين است ، شما مىتوانيد مفصّل آن را در كتاب‌هاى « بحار الأنوار » ، « عقاب الأعمال » ، « الكافى » ، « محجّة البيضاء » ببينيد . آرى ، وقتى انسان از طريق قرآن و روايات رسيدهء از منابع وحى ، از كيفر و عذاب گناهان آگاه مىشود ، به خوف شديدى دچار شده و اين خوف بهترين عامل بازدارندهء انسان از گناه و وسيله‌اى براى تدارك خطاهاى گذشته است و اين همان خوفى است كه در قرآن و روايات به آن اشاره شده كه براى هر انسانى لازم و ضرورى است : [ وَ أَمَّا مَنْ خافَ مَقامَ رَبِّهِ وَ نَهَى النَّفْسَ عَنِ الْهَوى * فَإِنَّ الْجَنَّةَ هِيَ الْمَأْوى ] .